یکی بهره را موی سر تا میان

گیا خوردشان یا بر میوه دار

چو مردم گشاده کف دست و روی

چو میشان نهفته همه تن به موی

چو قرطاس تن چهره چون زنگیان

ز بیگانه مردم بودشلن گریز

بتازند وز تک به از باد تیز