گل گونه گون گرد او صد هزار

که خوانند برطایل آنرا به نام

جزیری همه جای شادی و کام

پرآب خوش و میوه هر سو به بار

ز خوشی زمین چون دل شاد بود

ز باران هوا چون کف راد بود

چو رنگ رخ یار شاخ از سمن