گفتی سر تو بسته فتراک ما شود

هر دم به قید سلسله در کار می کشی

هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست

از خلوتم به خانه خمار می کشی

سهل است اگر تو زحمت این بار می کشی

با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم

وه زین کمان که بر من بیمار می کشی