ز پیش استخوان هاش گسترده بود

همی ریخت غاز از غرنبیدنش

همی شد نوان که ز جنبیدنش

ز صدرش فزون ماهی خورده بود

دل شیر جنگی برآورد شور

به یزدان پناهید و زو خواست زور

گشاد از خم چرخ تیری به خشم