دمان تاخت کآید به بالا ز زیر

زدش بر قفا، برد بیرون ز چشم

غریوی برامد از آن نره دیو

که برزد به هم غاز و که ز آن غریو

در غاز بگرفت گرد دلیر

به خنجر یکی پنجه بنداختش

در آن غاز هر سو همی تاختش