گسستی فراوان رسن هر زمان

رسن های کشتی جدا هر کسی

ببستند بر دست و پایش بسی

چو هش یافت هرگاه گشتی دمان

زدی نعره ای سهمگین کز خروش

شدی کوه جنبان و دریا به جوش

جهان پهلوان پیبش دادآفرین