شد از بیم شه زرد و ارزان قباد

که در چین نریمان به دیگر قباد

سخن هر چه گفتم به دانش ببین

نگاری کن این را و دل را نگین

به زاری و پوزش زبان برگشاد

بس گشت در خاک زنهار خواه

ببخشید خون و ببخشود شاه