خور و خفاش را که دید بهم

دل او جان مرد غمگین است

هیچ عیبش مکن که بی دینست

جز به قول تو و تو در عالم

بر سر من مزن که برپایم

زانکه من عالمم چنین بایم

ور تو بنشسته ای مکن فرهی