تو بمانده پیاده هم به رباط

آنکه بودند خواجه صاحب دل

پیش رفتند از تو صد منزل

بنشستد بر بساط سماط

اصل هزل و مجاز دل نبود

دوزخ خشم و آز دل نبود

دل که او را سر بدست و بهست