که فرزدق ورا همی بستود

چون گواهی بداد قاضی گفت

کای تو با مردمی و رادی جفت

نه فلان مرد راد جد تو بود

از عطا بود کام و راحت روح

شعرا را بد از کرم ممدوح

مرد گفت از فرزدق و اشعار