شعرا را بد از کرم ممدوح

نه فلان مرد راد جد تو بود

که فرزدق ورا همی بستود

از عطا بود کام و راحت روح

مرد گفت از فرزدق و اشعار

من ندارم خبر تو رنجه مدار

گفت قاضی چو تو ز نادانی