من ندارم خبر تو رنجه مدار

از عطا بود کام و راحت روح

شعرا را بد از کرم ممدوح

مرد گفت از فرزدق و اشعار

گفت قاضی چو تو ز نادانی

منقبتهای خود نمی دانی

قول تو من کجا قبول کنم