از عطا بود کام و راحت روح

کای تو با مردمی و رادی جفت

نه فلان مرد راد جد تو بود

که فرزدق ورا همی بستود

شعرا را بد از کرم ممدوح

مرد گفت از فرزدق و اشعار

من ندارم خبر تو رنجه مدار