گرچه دارد دو دیده کور بود

هرکه نان با خرد نداند خورد

دعوی آدمی نباید کرد

آدمی بی خرد ستور بود

گر تو جویای عالم رازی

ای زمن با زمانه چون سازی

چند از این آسیا و آن گلخن