گر تو جویای عالم رازی

دعوی آدمی نباید کرد

آدمی بی خرد ستور بود

گرچه دارد دو دیده کور بود

ای زمن با زمانه چون سازی

چند از این آسیا و آن گلخن

نام این باغ و وصف آن گلشن