ور نباشد به شکر و استغفار

گفت بر گوی تا شما چکنید

که به دل دور از انده و حزنید

گفت ما چون بود کنیم ایثار

هم براین گونه روز بگذاریم

بوده نابوده رفته انگاریم

راه ما این بود که بشنودی