بذل بی عدل پای را تبرست

عدل شه پاسبان ملکت اوست

بذل او قهرمان دولت اوست

عدل بی بذل شاخ بی ثمرست

بر زبانی که ذکر شاه بود

میوه ملک را چو ماه بود

از بهاء شه همایون پی