اسب و مرد از نهیب راه گریز

هریکی چون چناره بن بر کوه

خصم را رمح چون الق در بسم

چشمها کرده همچو جان در جسم

خشک مانده چو صورت شبدیز

دستها از عنان بمانده جدا

پایها در رکاب و سر شیدا