نان بی نان خورش بود بی بذل

راست گفت اندرین حدیث آن مرد

کاز را خاک سیر داند کرد

گرچه در پادشاه باشد عدل

آن بزرگان که وام جان توزند

رسم جان بخشی از تو آموزند

طمع از بوی دستت ای سر جود