طمع از بوی دستت ای سر جود

نان بی نان خورش بود بی بذل

آن بزرگان که وام جان توزند

رسم جان بخشی از تو آموزند

پای کوبان درآید از در جود

هرکه او جست خصمی تو درست

کودکانش یتیم کرده تست