پیش عدلت بهار جان افروز

از تو آیین ملک پالایی

فتنه را داد امر امن تو خواب

آب را بر آب تیغ تو آب

نزد عقلت سپهر پیش آموز

چون دل و جانش کر و فر تو دید

دل او مرد و جان ازو برمید