نزد عقلت سپهر پیش آموز

فتنه را داد امر امن تو خواب

آب را بر آب تیغ تو آب

پیش عدلت بهار جان افروز

چون دل و جانش کر و فر تو دید

دل او مرد و جان ازو برمید

دید خود را در آینه دل خویش