تو بدین سو همی چه پویی تفت

وین دوان شد به سوی گورستان

آن یکی گفتش از سر سردی

که بدیدم سلیم دل مردی

کانکه دستار برد زان سو رفت

مرد دستار برده فصلی گفت

نیک بشنو کهآن به اصلی گفت