آهی از دل کشم و حلقۀ ماتم شکنم

وقت آن شد که سر خویش، من از غم شکنم

گر مراد دل من را ندهد این گردون

همه اوضاع جهان، یکسره در هم شکنم

باده از کاس سفالین خورم و از مستی