گر مراد دل من را ندهد این گردون

وقت آن شد که سر خویش، من از غم شکنم

آهی از دل کشم و حلقۀ ماتم شکنم

همه اوضاع جهان، یکسره در هم شکنم

باده از کاس سفالین خورم و از مستی

به یقین جام جهان بین به سر جم شکنم