سرو از قد و آب از روش، رنگ از گل و حالت ز من

چون در تکلم می شوی از حسرتت گم می کند

سوسن زبان، قمری فغان، بلبل نوا، طوطی سخن

اندر خرامشهای تو از طرف بستان می فتد

ببرید خیاط ازل دو جامه بر اندام ما

بهر تو گلگون قبا، وز بهر من خونین کفن

هر گه که بنشینی ز پا، برگرد سر می گرددت