ببرید خیاط ازل دو جامه بر اندام ما

سوسن زبان، قمری فغان، بلبل نوا، طوطی سخن

اندر خرامشهای تو از طرف بستان می فتد

سرو از قد و آب از روش، رنگ از گل و حالت ز من

بهر تو گلگون قبا، وز بهر من خونین کفن

هر گه که بنشینی ز پا، برگرد سر می گرددت

شمع از زمین، ماه از زمان، عقل از سر و روح از بدن