گره مزن سر زلف دو تا به یکدیگر

به کار خویش، فکندم به اختیار، گره

شمارۀ گره زلف خود، به سبحه مکن

که صد گره چه کند در بر هزار گره

که هیچکس نزند ما ر را به مار، گره

ز ابروی عرق آلوده ات گره بگشا

که خورده بر دم شمشیر آبدار، گره