این خط سبز بود سر زده زان شکر لب

تا تو بر سرو قدت روضۀ مینو داری

تو پریزاده نگردی به جهان، رام کسی

حالت مرغ هوا، شیوۀ آهو داری

یا که در آب بقا، سبزۀ خودرو داری

جای مستان همه در گوشۀ محراب افتاد

تا که بالای دو چشمت خم ابرو داری