که این جهان فنای است و آن جهان بقا

که بی زیان به سرانجام خود رسد ز آغاز

چو کار آن سری ات خود نکو طرازیده است

تو این سری به تمنای خویشتن مطراز

فنا بد است و بقا نیک، پس به نیکی یاز

ز مال و جاه فراغت سعادتی است بزرگ

به زر و زور شده غره، محنتی است دراز