عروس عقل شود در حجاب جاویدان

به محنت از چه بود خلق را همشه نیاز

چو کوشش تو به رنجی است برده، بیش مکوش

چو نازش تو به عمری است رفته، بیش متاز

چو گشت همت پست نیاز و بستۀ آز

سپاس و منت جاوید حق تعالی را

که داد جان مرا سوی راه خویش جواز