چو کوشش تو به رنجی است برده، بیش مکوش

به زر و زور شده غره، محنتی است دراز

عجب تر آنکه چرا از سعادت است گریز

به محنت از چه بود خلق را همشه نیاز

چو نازش تو به عمری است رفته، بیش متاز

عروس عقل شود در حجاب جاویدان

چو گشت همت پست نیاز و بستۀ آز