عجب تر آنکه چرا از سعادت است گریز

فنا بد است و بقا نیک، پس به نیکی یاز

ز مال و جاه فراغت سعادتی است بزرگ

به زر و زور شده غره، محنتی است دراز

به محنت از چه بود خلق را همشه نیاز

چو کوشش تو به رنجی است برده، بیش مکوش

چو نازش تو به عمری است رفته، بیش متاز