گر دیر بر سر آیی ، لاشک شوی فنا

نی نی که اقتدا به تو کردست آدمی

کز تو گذشته است در ادوار ارتقا

در قعرآب حبس نفس می کنی ، ولیک

از بام تا به شام ، تو و همگنان تو

هستید مست عربده و کینه و مرا

من خسته در حظیره گرم اندرون بتاب