هرچه بی طاعت اوکر همه هستی است فناست

ولی ایزد یکتا که به پیش در او

آسمان همچو غلامان رهی ، پشت دوناست

هر چه بی خواهش او گر همه نیکیست بدی است

کر همه عاصی ، از مهرش با عیش و * رشی است

ور همه دشمن ، از جودش با برک و نواست

نیست دادار و چو دادار ز هر عیب بری است