اندر آن عهدکه بر شرق گذشت اسکندر

« آبشوران » کهن کز مدد پیر مغان

دارد اندر دل او آتش جاوید مقر

خاک باکو وطن و مامن دینداران بود

شهر باکو، نه که دردانه تاج مشرق

خاک باکو، نه که دروازه صلح خاور

تکیه گاه سپه سرخ که همواره بود