تکیه گاه سپه سرخ که همواره بود

اندر آن عهدکه بر شرق گذشت اسکندر

شهر باکو، نه که دردانه تاج مشرق

خاک باکو، نه که دروازه صلح خاور

زرد از رشک طلای سیهش چهره زر

خاک باکویه عزیز است و گرامی بر ما

که ز یک نسل و تباپم و زیک اصل و گهر