که ز یک نسل و تباپم و زیک اصل و گهر

تکیه گاه سپه سرخ که همواره بود

زرد از رشک طلای سیهش چهره زر

خاک باکویه عزیز است و گرامی بر ما

بیشه ای دیدیم آنجا ز مجانیق بلند

وز عمارات قوی ییکر و عالی منظر

بیشه ای حاصل او نفت سیاه و زر سرخ