امروز در قلمرو طوس از بلند و پست

چون بنگرم به خنده دندان نمای گل

ازپشت تا به شانه و از پیش تا به ریش

هستند خلق یکسره غرق عطای گل

آن جایگه کجاست که خالی است جای گل

آید اگر جهاز زره پوش ز انگلند

حیران شود ز لجه بی منتهای گل