دل از جهان گرفتم و رفتم به گوشه ای

هرچند بود عزلت با حبس توامان

گفتم مگر به برکت این انزوا شوم

از یاد مردم و برم از کید خصم ، جان

گفتم که گوشه گیرد از من مگر جهان

چون کبک سر به برف نهفتم ولی چه سود

گیتی نداد صید خود از کف به رایگان