چون کبک سر به برف نهفتم ولی چه سود

از یاد مردم و برم از کید خصم ، جان

دل از جهان گرفتم و رفتم به گوشه ای

گفتم که گوشه گیرد از من مگر جهان

گیتی نداد صید خود از کف به رایگان

چون روی زی نشیب نهد اختر کسی

نتوان نگاهداشت مر او را به ریسمان