گیتی نداد صید خود از کف به رایگان

دل از جهان گرفتم و رفتم به گوشه ای

گفتم که گوشه گیرد از من مگر جهان

چون کبک سر به برف نهفتم ولی چه سود

چون روی زی نشیب نهد اختر کسی

نتوان نگاهداشت مر او را به ریسمان

پتیاره زمان را دامی است هر طرف