وادی بیکران غم شد وطنم ، دریغ من

دست فلک به پای دل بست مرا کمند غم

نیست کسی که پنجه اش درشکنم دریغ من

من که به کوی خرمی داشتمی وطن کنون

همچو گلی شکفته رخ در چمن نکوئیم

کامده باد مهرگان در چمنم ، دریغ من

راغ و زغن به بوستان نغمه سرای روز و شب