هم آفتابم و هم ماه ، هم غصن وهم ثمرم من

سلطان ملک فنایم منصور دار بقایم

با یاد هوست هوایم وز خویش بیخبرم من

موجود و فانی فی الله هستی پذیر و فناخواه

زین آخرین گل مسنون شد تیره این رخ کلگون

ور نه به فال همایون از اولین گهرم من

ناقوس و نغمه موذن گوید که هان بنیوشید