که باشد درین دکه زرگری

مگر می کند بوستان زرگری

که دارد به دامان زر جعفری

به کان اندر، آن مایه زر توده نیست

به باغ این چنین گفت باد صبا

که چونی بدین مایه حیلت وری

به ده ماه از این پیش دیدمت من