شب هجرانم از جان سیرکرد آن زلف پرخم کو

که از خون لب به لب گشته است این قلب فگار امشب

فنای سینه ر بشان گرمی ناب است ای ساقی

بده جامی و برهانم ز رنج انتظار امشب

که در دامانش آویزم به قصد انتحار امشب

مده داروی خواب ای غافل از شب زنده داری ها

خوشم با آه آتشناک و چشم اشگبار امشب