ببین به کشور ایران و حال تیره او

بود سیاه تر از روزگار ایرانی

به پاس هستی ایرانیان برآور سر

ز خاک نیستی ، ای اردشیر ساسانی

که پست و خوار و زبون باد جهل و نادانی

بهار بنده حق باش و پادشاهی کن

که بندگان حقیقت کنند سلطانی