فغان و ناله که شد دور دور کوری ما

تنم بسوخت ز اندوه هجر و دوری او

چگونه ساخت ندانم به هجر و دوری ما

چو نور باصره امد ز چشم ما پنهان

بهار با دل غمگین خود چنین می گفت

که مصرعی است به تاریخ او ضروری ما

سری ز جان برآورد و این چنین به سرود