دوخته آن پسرک چشم به خر

به فقیران ندهد چیزکسی

از قضاگنده خری آنجا بود

چشم فرزند سوی بابا بود

چشم پوشیده ز پند مادر

گفت با مام ، درین لحظه ی چند

که تو بر بنده همی دادی پند