گفت با مام ، درین لحظه ی چند

چشم فرزند سوی بابا بود

دوخته آن پسرک چشم به خر

چشم پوشیده ز پند مادر

که تو بر بنده همی دادی پند

گرچه دایم به تو می دادم گوش

برشمردم ز سر دقت و هوش